Jak wygląda wizyta u neurologa w przypadku bólu korzonków to pytanie, na które odpowiadamy, prezentując pełny obraz procesu diagnostyczno-terapeutycznego w dziedzinie bólu pleców i dolegliwości korzeniowych.

Zrozumienie bólu korzonkowego

Ból korzonków nazywany jest również bólem radikulopatycznym, ponieważ źródło problemu tkwi w uciśnięciu lub podrażnieniu korzeni nerwowych wychodzących z kręgosłupa. Każdy segment kręgosłupa – szyjna, piersiowa i lędźwiowo-krzyżowa – jest narażony na różne obciążenia mechaniczne. Najczęściej pacjenci zgłaszają dolegliwości w odcinku lędźwiowym, gdzie obciążenie ciała jest największe.

Anatomia kręgosłupa i korzeni nerwowych

• Kkrążki międzykręgowe – działają jak amortyzatory, chroniąc kręgi przed uszkodzeniem.
• Kręgi i więzadła – stabilizują segmenty kręgosłupa.
• Korzenie nerwowe – odchodzą od rdzenia kręgowego i odpowiadają za przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych.

Uszkodzenie lub zwyrodnienie elementów stabilizujących może prowadzić do przeciążenia nerwów i wywoływać promieniujący, ostry lub piekący ból.

Przebieg wizyty u neurologa

Na pierwszej wizycie kluczowe jest ustalenie przyczyny bólu i zbadanie stopnia zaawansowania schorzenia. Neurolog stosuje połączenie wywiadu, badania fizykalnego i narzędzi diagnostycznych.

Wywiad medyczny

Pytania dotyczące charakteru dolegliwości, czasu trwania oraz czynników łagodzących ból pomagają zrozumieć, czy mamy do czynienia z prostą dyskopatią, zmianami zwyrodnieniowymi czy innymi patologiami. Istotne są:

• Czas trwania bólu i sposób jego pojawiania się.
• Objawy towarzyszące, takie jak mrowienie, drętwienie lub osłabienie mięśni.
• Dotychczasowe urazy oraz leczenie zachowawcze lub operacyjne.

Badanie fizykalne

Neurolog ocenia m.in. zakres ruchomości kręgosłupa, odruchy ścięgniste, siłę mięśniową oraz ćwiczenia prowokacyjne, takie jak test Lasègue’a. Dzięki nim można ocenić, czy dolegliwości wynikają z ucisku korzeni nerwowych.

Metody diagnostyczne

Po zebraniu wywiadu i przeprowadzeniu badania fizykalnego, neurolog może skierować na dodatkowe badania obrazowe oraz elektrofizjologiczne, aby potwierdzić diagnozę.

Badania obrazowe

• Rezonans magnetyczny (MRI) – pozwala zobrazować strukturę tkanki nerwowej, krążków międzykręgowych i ewentualne przepukliny.
• Tomografia komputerowa (TK) – pomocna przy ocenie drobnych zmian kostnych i kanału kręgowego.
• USG struktur przykręgosłupowych – stosowane rzadziej, ale przydatne w ocenie więzadeł i mięśni.

Badania elektrofizjologiczne

Badanie przewodnictwa nerwowego oraz elektromiografia (EMG) pozwalają określić, czy i w jakim stopniu nerw jest uszkodzony. Dzięki nim neurolog ustala, które korzenie nerwowe są najbardziej poszkodowane i czy konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Leczenie i rehabilitacja

Dzięki diagnostyce możliwe jest dobranie optymalnej formy terapii. W leczeniu bólu korzonków wyróżnia się metody zachowawcze i inwazyjne.

Leczenie farmakologiczne

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – zmniejszają stan zapalny i ból.
• Leki rozluźniające mięśnie – pomagają przy skurczach przykręgosłupowych.
• Leki neuropatyczne, np. gabapentyna – stosowane przy przewlekłym bólu korzeniowym.
• Terapia krótkotrwała glikokortykosteroidami – podawana w formie zastrzyków poprawia komfort pacjenta.

Fizjoterapia i ćwiczenia

Pod okiem wykwalifikowanego fizjoterapeuty wprowadzany jest program ćwiczeń wzmacniających mięśnie grzbietu i brzucha, zwiększających elastyczność kręgosłupa oraz poprawiających postawę. Kluczowe punkty to:

• Ćwiczenia stabilizujące i wzmacniające mięśnie głębokie.
• Terapeutyczne techniki manualne – mobilizacje i masaż.
• Ćwiczenia rozciągające kręgosłup i obręcz barkową.
• Szkolenie prawidłowego wzorca ruchu – ergonomiczną zmianę nawyków.

Inne metody terapeutyczne

W zależności od wskazań mogą być stosowane:

• Blokady korzeniowe – wstrzyknięcie leków bezpośrednio do przestrzeni przykręgosłupowej.
• Terapia ultradźwiękami i fale uderzeniowe.
• Techniki osteopatyczne i chiropraktyczne – w celu przywrócenia prawidłowej mechaniki stawowej.

Zapobieganie nawrotom bólu pleców

Po zakończeniu aktywnej fazy leczenia kluczowa jest rehabilitacja oraz modyfikacja codziennych nawyków:

• Regularna aktywność fizyczna – pływanie, pilates, joga.
• Prawidłowa ergonomia w miejscu pracy – dostosowanie stanowiska komputerowego.
• Utrzymywanie prawidłowej masy ciała – redukcja obciążenia kręgosłupa.
• Unikanie długotrwałego siedzenia i nagłych skrętów tułowia.
• Regularne przerwy i proste ćwiczenia rozciągające w trakcie dnia.

Dzięki połączeniu wiedzy neurologa, zaawansowanej diagnostyki oraz spersonalizowanego programu rehabilitacyjnego pacjent z bólem korzonków zyskuje realną szansę na powrót do aktywności bez ograniczeń.